ქართული ჩაი აღდგენას ცდილობს, თუმცა, შიდა ბაზარი კვლავ დისბალანსშია - ამის შესახებ ISET-ისა და FAO-ს სექტორული მიმოხილაში წერია, რომლის მიხედვითაც დაბალი პროდუქტიულობა, მზარდი ექსპორტი და სტრუქტურული გამოწვევები დარგის მთავარ გამოწვევებს შორის რჩება. 2024 წელს საქართველოში ჩაის ფოთლის წარმოებამ 2.6 ათასი ტონა შეადგინა, მაშინ როცა 2023 წელს ეს მაჩვენებელი 2.3 ათასი ტონა იყო. რეგიონულად წარმოება კონცენტრირებულია დასავლეთ საქართველოში: 2024 წელს ლიდერი იყო გურია, რომელსაც იმერეთი, აჭარა და სამეგრელო-ზემო სვანეთი მოჰყვება. მონაცემები ადასტურებს, რომ ქართული ჩაი კვლავ ძირითადად დასავლეთ საქართველოს კულტურად რჩება. ვაჭრობის მიმართულებით სურათი კვლავ დისბალანსურია. მიუხედავად იმისა, რომ ექსპორტი იზრდება და 2025 წელს თითქმის 1,800 ტონას მიაღწია, საქართველო მაინც წმინდა იმპორტიორად რჩება.

იმპორტი მნიშვნელოვნად აღემატება ექსპორტს, რაც ნიშნავს, რომ ადგილობრივი წარმოება ჯერ ვერ აკმაყოფილებს შიდა ბაზრის მოთხოვნას და ქვეყანა კვლავ დიდწილად დამოკიდებულია უცხოურ, მათ შორის იაფ აზიურ ჩაისზე. კვლევის თანახმად, დარგის განვითარებაში მნიშვნელოვანი როლი აქვს სახელმწიფოს მხარდაჭერას, რომელიც 2016 წლიდან მოქმედებს. პროგრამა „ქართული ჩაი“ მიზნად ისახავს მიტოვებული პლანტაციების რეაბილიტაციას და ადგილობრივი წარმოების გაზრდას. ამ პროგრამის ქვეშ ამ დროისთვის რეაბილიტირებულია ათას ჰექტარზე მეტი პლანტაცია, თუმცა ეს მოცულობა ისტორიულ მასშტაბებთან შედარებით ჯერ კიდევ მცირეა. გამოწვევაა დაბალი პროდუქტიულობა, მოძველებული ტექნოლოგიები, სუსტი გადამამუშავებელი ბაზა და ბრენდინგის ნაკლებობა. ამას ემატება იაფი იმპორტირებული ჩაის ძლიერი კონკურენცია. საბოლოოდ, ISET-ისა და FAO-ს სექტორული მიმოხილა ამბობს, რომ ქართული ჩაი მცირე მასშტაბის, ნიშური სექტორია, რომელსაც აქვს პოტენციალი, თუმცა ამ პოტენციალის სრულად რეალიზებისთვის საჭიროა ხარისხზე ორიენტაცია, თანამედროვე ტექნოლოგიების დანერგვა და საექსპორტო ბაზრების გაფართოება.

სტუმარი: თენგიზ სვანიძე - საქართველოს ჩაის მწარმოებელთა ასოციაციის პრეზიდენტი

#ახალიამბები #BusinessMediaGeorgia