ყოველი წლის 27 სექტემბერს მსოფლიო ტურიზმის მსოფლიო დღეს აღნიშნავს, თარიღს ბოლო წლებია აქტიურად უერთდება საქართველოც, უერთდება უკვე არა მხოლოდ სიტყვით, არამედ საქმითაც, ფაქტია, ჩვენმა ქვეყანამ შეძლო და გამორჩეული სტუმარმასპინძლობის და კულინარიის ხარჯზე, მოიზიდა ტურისტების ახალი ნაკადები, ეკონომიკის ეს ერთ-ერთი ყველაზე მრავალმხრივი მიმართულება ათასობით ოჯახისთვის შემოსავლის წყარო გახდა. თუმცა, რამდენად მდგრადია ეს მიზიდულობა ან რამდენად ვახერხებთ ვიყოთ კონკურენტულები სხვა ქვეყნებთან, სადაც მერწმუნეთ არც ბუნება აქვთ ნაკლები და არც სამზარეულო თავისი ღვინით თუ უალკოჰოლო სასმელებით.
ალბათ აქ მოვიკოჭლებთ და თან ძალიან. ყველაზე დიდი პრობლემა მაინც მგონია რომ სერვისში გვაქვს, და მის საფასურშიც. კეთილმა და გულღია საქართველოს მოსახლეობამ ვიცით სტუმრის ფასი, უმრავლეს შემთხვევებში არც სიტყვა პასუხი გვეშლება, მაგრამ სერვისები და ტურისტების მოვლა როგორიც თუნდაც მეზობელ თურქეთშია, იმასთან ახლოს ვერ მივალთ. შესაბამისად, ვერც შემოსავლებით მივალთ ახლოს სამხრეთელ მეზობელთან. აღრიცხვიანობის გარდა, ტურიზმის დიდი პრობლემა სეზონურობაა რაც იწვევს კიდეც სერვისის გაძვირებას, თითქოს ყველა ზაფხულის ამ არასრულ სამ თვეში ცდილობს იმდენი შემოსავალი მიიღოს, რომ დარჩენილი თვეები გაატაროს ძილბურანში ან წრუპვაში. ქობულეთის სინდრომი დავარქვი ამას ეკონომიკაში, არაფერს ვერჩი და ყოველ წელს სწორედ ქობულეთში ვარ, მაგრამ არ შეიძლება გვერქვას ბიზნესმენები და ჩვენ საქმეს ვაწყობდეთ მხოლოდ ზაფხულის თვეების სეზონზე. ამიტომაც არის, რომ გვჭირდება რაც შეიძლება მეტი მაღალშემოსავლიანი ტურისტი რომელსაც ადგილზე ქართული სტუმარმასპინძლობის და სერვისის გამორჩეულად მაღალ სტანდარტს დავახვედრებთ, თორემ ერთ მშვენიერ დღეს ამოუვალთ ყელში ჩვენი 19ნაოჭიანი ხინკლით და ხაჭაპურით ყელში, რადგან ჭამა სმის გარდა, სტუმრებს ადგილზე სხვა ბევრი რამ უნდა ხვდებოდეს. დარწმუნებული აქამდეც მივალთ, უბრალოდ რატომღაც მე უფრო მეჩქარება რომ თქვენ მეტი ფული იშოვოთ.

#ახალიამბები #BusinessMediaGeorgia