1918 წელს,როდესაც თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი დაარსდა,სწორედ ამ სივრცეში ჩამოყალიბდა ქართული აკადემიური მედიცინის ფუნდამენტი. ივანე ჯავახიშვილის, პეტრე მელიქიშვილის და უნივერსიტეტის სხვა დამფუძნებელთა ხედვა უნივერსიტეტის შესახებ მოიცავდა მეცნიერების ყველა დარგის, მათ შორის ერთ-ერთი პირველის, მედიცინის, განვითარებას ევროპული სტანდარტების შესაბამისად.ამ იდეას მალევე მოჰყვა სამედიცინო ფაკულტეტის ფორმირება, შემდეგ კი —ძლიერი სამეცნიერო სკოლები,კლინიკური ბაზები და პროფესორთა თაობები, რომლებმაც ქართული მედიცინა საერთაშორისო სივრცეს დაუკავშირეს. საბჭოთა პერიოდი, თავისი სირთულეებითა და იდეოლოგიური ჩარჩოებით, მაინც იქცა ეპოქად, როდესაც ქართული სამედიცინო მეცნიერება ინსტიტუციურად გამყარდა. შეიქმნა სპეციალიზებული კვლევითი ინსტიტუტები, ჩამოყალიბდა კლინიკური მიმართულებები, დაიწერა ფუნდამენტური ნაშრომები. მაგრამ ამ პროცესის ცენტრში ყოველთვის იდგა პიროვნება — პროფესორი, მკვლევარი, კლინიცისტი, რომელიც არა მხოლოდ მკურნალობდა, არამედ ასწავლიდა, აყალიბებდა სკოლას და ქმნიდა მემკვიდრეობას. სწორედ აქ ჩნდება დინასტიის ცნება—არა როგორც პრივილეგია, არამედ როგორც პასუხისმგებლობა. როდესაც მედიცინა ოჯახურ ტრადიციად იქცევა, ის აღარ არის მხოლოდ პროფესიული არჩევანი. ის ხდება ეთიკური კოდი, შინაგანი მოწოდება და ყოველდღიური შრომის კულტურა. ასეთ ოჯახებში ბავშვი იზრდება სამედიცინო საუბრების, კლინიკური ისტორიებისა და პროფესიული დისკუსიების გარემოში. ექიმობა მისთვის არა აბსტრაქტული იდეა, არამედ ნანახი და განცდილი რეალობაა. ვიდრე ქართველი ექიმების დინასტიების თემას განვავრცობთ და თან სტუდიაში სტუმრებსაც მოვიწვევთ, მოდი ვნახოთ BMG-ს მიერ მომზადებული ვიდეოისტორია-როგორ ყალიბდებოდა საქართველოში პირველი სამედიცინო ფაკულტეტი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კედლებში.

#ახალიამბები #BusinessMediaGeorgia