გასული წლის ბოლოდან სახელმწიფომ დაადასტურა და აღიარა რომ ქვეყანაში არნახულად მაღალი ფასებია ცალკეულ პროდუქციაზე რომელიც ხშირად ევროპული ქვეყნების საშუალო ფასებს რამდენჯერმე აღემატება. ზეპირი კონსულტაციების პარალელურად რომელიც მთავრობაში უმაღლეს დონეზე იმართება, დაწყებულია საგამოძიებო მოქმედებები და რამდენიმე ათეული კომპანიიდან ამოღებულია შესაბამისი დოკუმენტაცია, რათა სახელმწიფო დარწმუნდეს ან დაინახოს სხვა სურათი თუ როგორ ხდება ფასების ფორმირება საქართველოში ცალკეულ პროდუქციაზე. BMG-ს ცხადია ჰქონდა კომუნიკაცია ცალკეულ ბიზნესებთან შემოწმების მიმდინარეობაზე, მათ ვინც ისურვეს აღნიშნულზე კომენტარი აცხადებენ რომ დოკუმენტაციის ამოღებაც და გადაცემაც ცივილიზებულ და სამუშაო ვითარებაში მიმდინარეობს. ისვე როგორც ბიზნესის წარმომადგენელთა დიდი ნაწილი ღიად აცხადებს რომ ფასების დაწევის რესურსი ქვეყანაში ნამდვილად არსებობს, რისთვისაც მთავრობა და პარლამენტი შესაბამის გადაწყვეტილებებს ამ წლის აპრილის ბოლოსთვის მოამზადებს, თუმცა მთავრობის ადმინისტრაციაში იმედოვნებენ ამ დროშიც მიიღებენ გარკვეულ შედეგებს და უკუკავშირს რაც ფასების შემცირებას მისცემს დასაბამს, ვნახოთ. სახელმწიფო კომისია რომელსაც პრემიერ მინისტრი ხელმძღვანელობს და პირადად ხვდება ბიზნეს გაერთიანებების წევრებს სურსათზე ფასების პარალელურად აპირებს შესაბამისი ანალიზი მედიკამენტების და საწვავის ფასწარმოქმნაზეც გააკეთოს, რაზეც ასევე ველით მათ დასკვნებს, თუმცა, ჩემი დღევანდელი ეპილოგი მაინც სხვა აქცენტით არის. ამ თემაზეა, მაგრამ სხვა აქცენტით არის და თუ მოგვცემoა საშუალება, აუცილებლად გვინდა მივიღოთ პასუხი ორ კითხვაზე: თუ ქვეყანაში ფასები ზოგიერთ პროდუქციაზე რამდენჯერმე მაღალია ვიდრე ევროპის სასურსათო მაღაზიებში როგორც ამას პრემიერ მინისტრი ამბობს და ეს სრული ჭეშმარიტებაა, როგორ არის, რომ საქართველოში წლიური ინფლაცია,თუნდაც შეწონილი არ აღემატება 4 %, მაშინ როცა ყველა და ნებისმიერი დათვლით, სამომხმარებლო ინფლაცია რამდენჯერმე აღემატება გაცხადებულ პარამეტრს? რასთან გვაქვს საქმე? საკუთარ თავს ვატყუებთ, ჩვენს ჯიბეს და საბანკო ბარათებს და ხარჯებს თუ რა ხდება? და კიდევ ერთი: საქართველოს კონსტიტუციის მი

#ახალიამბები #BusinessMediaGeorgia